DOEB Webboard

1. การประกอบกิจการร้านจำหน่ายก๊าซปิโตรเลียมเหลวอยู่ภายใต้การกำกับดูแลตามพระราชบัญญัติการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2542 โดยแบ่งร้านจำหน่ายฯ ออกเป็นสองประเภท
ตามปริมาณการเก็บก๊าซปิโตรเลียมเหลวที่บรรจุอยู่ในกระป๋องหรือถังก๊าซปิโตรเลียมเหลวหุงต้ม ดังนี้
ร้านจำหน่ายฯ ลักษณะที่หนึ่ง คือร้านจำหน่ายฯ ที่มีปริมาณการจัดเก็บก๊าซปิโตรเลียมเหลวเกิน 150 ลิตร แต่ไม่เกิน 500 ลิตร สำหรับร้านจำหน่ายฯ
ร้านจำหน่ายฯ ลักษณะที่สอง คือร้านจำหน่ายฯ ที่มีปริมาณการจัดเก็บก๊าซปิโตรเลียมเหลวเกิน 500 ลิตร ขึ้นไป ทั้งนี้ กฎหมายมีข้อกำหนดด้านความปลอดภัยตามประเภทของการประกอบกิจการเพื่อความปลอดภัยของประชาชนและกำหนดให้ร้านจำหน่ายฯ ลักษณะที่สอง ต้องจัดให้ทำประกันภัยเพื่อคุ้มครองในกรณีที่เกิดเหตุในสถานประกอบการ ทั้งนี้ ตามพระราชบัญญัติควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. 2542 ได้ให้อำนาจพนักงานเจ้าหน้าที่ในการควบคุมดูแลสถานประกอบกิจการร้านจำหน่ายฯ หากฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย จะได้รับโทษทางอาญา
2. กรมธุรกิจพลังงานขอรับข้อเสนอความคิดเห็นของท่านเพื่อประกอบการนำเสนอ ในการปรับปรุงกฎหมายต่อไป

สอบถามเรื่องใบอนุญาตร้านจำหน่ายแก๊สมีไว้ทำไมครับในเมื่อมีไว้แค่ให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบเพียงอย่างเดียวกว่าจะได้มาก็ต้องติดตั้งระบบดับเพลิง ระบบตรวจสอบแก๊สรั่ว แบบแปลนจากวิศวกร ประกันภัย ใบสิ่งแวดล้อม ซึ่งค่าใช้จ่ายรวมๆก็แสนกว่าบาท
ส่วนร้านที่ไม่มีใบอนุญาตเจ้าหน้าที่เข้ามาจับ-ปรับแล้วก็เปิดขายต่อตามปกติ ซึ่งปรับจริงๆก็แค่หมื่นกว่าบาท
แบบนี้ไม่ต้องขอใบอนุญาตจะประหยัดกว่าไหมครับแสนกว่าบาทโดนจับ-ปรับได้เป็นสิบๆปี

ทำไมถึงไม่ให้ความสำคัญของใบอนุญาต โดยกำชับ-บังคับ-ออกกฏหมาย โรงบรรจุว่าห้ามจำหน่ายแก๊สให้ร้านที่ไม่มีใบอนุญาต กระทรวงควรออกบัตร-สติกเกอร์แปะรถให้ทางโรงบรรจุทราบว่าร้านนี้มีใบอนุญาตถูกต้อง หากมีการสวมสิทธิ์แล้วตรวจสอบพบเจอก็ยกเลิกใบอนุญาตของร้านที่ให้สวมสิทธิ์นั้นๆ แบบนี้ก็จะได้จัดการร้านที่ไม่มีใบอนุญาตได้ง่ายกว่าไหมครับ